صنعت هوانوردی

اويونيك هواپيما:

ديباچه: در آسمان تيره شب، چند چراغ كوچك به چشم مي‌خورد. اين چند چراغ به خلبان مي‌گويد كه به باند فرودگاه نزديك شده است و اكنون بايد با حركاتي آكروباتيك، خود را به سطح باند نزديك كند و در حالي كه هواپيما تكان‌هاي شديدي مي‌خورد، چرخ‌هاي جلو و عقب هواپيما را يكي پس از ديگري بر روي باند بنشاند!اين صحنه‌اي است كه همه ما بارها در فيلم‌هاي مستند و سينمايي جنگ جهاني اول و دوم ديده‌ايم. اما هواپيماهاي پيشرفته كنوني از فناوري‌هاي جديد بهره مي‌گيرند و دستگاه‌هاي ناوبري كه در كابين رو به روي خلبان قرار دارد، موقعيت باند فرودگاه را نشان مي‌دهد و مي‌گويد كه آيا هواپيما در راستاي باند است يا به چپ و راست منحرف شده است؟به همين دليل، امروزه يك خلبان ماهر، فردي است كه بيشترين آگاهي و مهارت را در استفاده از آلات دقيق الكترونيكي و كامپيوتري موجود در كابين دارد؛ وسايلي كه ايمني يك پرواز، در گرو سلامتي و دقت عمل آنها است و باز به همين دليل، در سازمان هواپيمايي هر كشوري، نصب، راه‌اندازي، نگهداري و تعمير سيستم‌هاي الكترونيكي و كمك ناوبري موجود در هواپيما از اهميت فوق‌العاده‌اي برخوردار است. وظيفه‌اي كه بر عهده متخصصان اويونيك هواپيما مي‌باشد.در واقع اويونيك، الكترونيك هواپيمايي به معناي تخصصي آن است؛ يعني متخصص اين رشته، اطلاعات لازم را در زمينه دوره‌هاي ils، vor، dme و دوره‌هاي تخصصي ديگر به دست مي‌آورد. براي مثال تعمير و نگهداري سيستم ils كه كمك مي‌كند تا هواپيما، مسير باند را تشخيص داده و بر روي آن بنشيند، در رشته تخصصي اويونيك هواپيما آموزش داده مي‌شود. گفتني است كه دانشجويان اويونيك هواپيما، پس از فارغ‌التحصيلي، براساس مقررات آموزشي دانشكده‌ هواپيمايي كشوري، براي شركت در آزمون و اخذ مدرك بين‌المللي الكترونيك هواپيما، به استاندارد پرواز سازمان هواپيمايي كشوري معرفي مي‌شوند.

توانايي‌هاي لازم :

در صنعت هواپيمايي، توانمندي در دروس رياضي و فيزيك بسيار مهم است. همچنين دانشجويان بايد با علاقه و پشتكار بسيار، در اين صنعت فعاليت كنند؛ يعني نبايد واحدهاي آزمايشگاهي و كلاس‌هاي درس را باري به هر جهت پشت‌سر بگذارند و هدفشان گرفتن مدرك كارداني يا كارشناسي باشد. بلكه لازم است با انگيزه و هدف، سركلاس درس حضور داشته باشند تا بتوانند در آينده از تحصيل خود، در سازمان هواپيمايي كشور ياري بگيرند.

موقعيت شغلي در ايران :

آيا مي‌دانيد كه 68% حوادث هوايي به هنگام برخاستن و فرود هواپيما رخ مي‌دهد در حالي كه برخاستن و فرود آمدن تنها 6% از عمليات هوايي را تشكيل مي‌دهد.آمار فوق بيانگر آن است كه تخصص‌هاي اويونيك، الكترونيك و مخابرات هواپيمايي، در سازمان هواپيمايي هر كشوري اهميت فوق‌العاده‌اي دارد و جذب نيروي كارآمد و توانمند در زمينه‌هاي ياد شده، يك ضرورت اجتناب‌ناپذير است. سازمان هواپيمايي كشوري ايران نيز براي تأمين نيروي ماهر و توانمند در تخصص‌هاي مورد نياز، هر ساله تعدادي دانشجو در رشته‌هاي تعمير و نگهداري هواپيما، الكترونيك هواپيمايي، اويونيك هواپيما و مخابرات هواپيمايي جذب مي‌كند كه تعداد قابل توجهي از اين دانشجويان، به‌ويژه در رشته‌هاي مراقبت پرواز، الكترونيك هواپيمايي، اويونيك هواپيما و مخابرات هواپيمايي، در صورت داشتن توانايي و دانش لازم، جذب سازمان هواپيمايي كشوري مي‌شوند. نكته بسيار مهم اين است كه بسياري از داوطلبان آزمون سراسري، تصور مي‌كنند كه در صورت پذيرش در رشته‌هاي دانشكده هواپيمايي كشوري از جمله اويونيك هواپيما، الكترونيك هواپيمايي و مخابرات هواپيمايي و فعاليت در سازمان هواپيمايي كشور، از درآمد بالايي برخوردار خواهند بود و از امتيازات بسياري مثل دسترسي به بليت رايگان براي استفاده از خطوط هوايي داخلي و خارجي كشور بهره‌مند مي‌شوند. در حالي كه تنها، ‌شركت‌هاي هواپيمايي، امتيازات ياد شده را دارند و سازمان هواپيمايي كشوري ارتباطي با خطوط هوايي ندارد.

درس‌هاي اين رشته در طول تحصيل :

دروس پايه:
رياضي عمومي، رياضي كاربردي،‌ فيزيك،

دروس اصلي تخصصي:
مدار الكتريكي، الكترونيك، مدارهاي منطقي، نقشه‌كشي صنعتي، برنامه‌نويسي كامپيوتر، سيستم‌هاي ارتباطي هواپيما، سيستم‌هاي كمك ناوبري هواپيما، رادار و كاربرد آن در هواپيما ، الكتريك هواپيما، آلات دقيق هواپيما، سيستم‌هاي كنترل اتوماتيك، كارگاه فن‌آوري و روش‌هاي جوشكاري، زبان تخصصي هواپيمايي (بسياري از درس‌هاي اين رشته همراه با آزمايشگاه است)

گواهينامه E&E

اين گواهينامه ها شامل گواهينامه هاي پايه مکانيک،اويونيک و ريتينگ هاي تايپ مربوطه مي باشند.

گواهينامه هاي پايه فني: A/C MAINTENANCE BASIC LICENCE

اين نوع گواهينامه شامل پايه مکانيک(بدنه هواپيما و موتور هواپيما) و اويونيک(الکتريک هواپيما و الکترونيک هواپيما) مي باشد.



الف- شرايط صدور گواهينامه:



1- موفقيت در آزمون کتبي

2- موفقيت در مصاحبه علمي حضوري

3- داشتن تجربه کاري لازم

4- صلاحيت پزشکي



1- آزمون کتبي



a. حداقل سن 21 سال تمام

b. دارا بودن يکي از شرايط زير



الف- دارا بودن ديپلم در يکي از رشته هاي مورد قبول (مندرج در تبصره 3 همين بخش) و گذراندن موفقيت آميز دوره بلند مدت آموزشي مورد تائيد و بر اساس سيلابسهاي مصوب (مندرج در ضميمه 4 در سایت سازمان) در کي از مؤسسات آموزشي هواپيمائي مورد تائيد اين دفتر بر حسب مورد (آموزش حداقل در رده 2 يا LEVEL II ارائه شده باشد) آموزش رده هاي مختلف در تبصره هاي ذيل همين بخش توضيح داده شده است.



ب- دارا بودن مدرک کارداني يا بالاتر مورد تائيد وزارت علوم، تحقيقات و فن آوري در رشته مهندسي تعمير و نگهداري هواپيما براي گواهينامه ها موتور و بدنه و يا اويونيک (AVIONICS) براي گواهينامه هاي الکتريک و الکترونيک.



ج- دارا بودن مدرک فوق ديپلم و يا بالاتر در ساير رشته هاي هواپيمايي مانند هوا-فضا و گذراندن دوره آموزشي مورد تائيد حداقل به مدت 300 ساعت براي بدنه و 150 ساعت براي موتور و رشته الکترونيک هواپيمائي حداقل به مدت 300 ساعت در زمينه پايه اويونيک (100 ساعت در زمينه الکتريک براي متقاضيان پايه الکتريک و 200 ساعت در زمينه الکترونيک و آلات دقيق براي متقاضيان پايه الکترونيک)



تبصره: دارندگان مدارک بند ج در صورتيکه کسب تجربه در يکي از شرکتهاي هواپيما به مدت حداقل دو سال در زمينه مربوط و ارائه فرم ثبت نام و با تائيد شرکت فوق بدون گذراندن دوره هاي مذکور مجاز به شرکت در آزمون مربوطه خواهند بود.



د- داشتن حداقل 6 سال تجربه کاري و گذراندن دوره آموزشي مورد تائيد حداقل به مدت 400 ساعت براي بدنه هواپيما و مدت 200 ساعت براي موتور هواپيما و 400 ساعت براي اويونيک براي دارندگان ديپلم (در صورت دارا بودن مدرک فوق ديپلم و يا بالاتر در يکي از رشته هاي وابسته به غير از رشته هاي مذکور در بندهاي (ب) و (ج) علاوه بر آموزشهاي مذکور تجربه کاري براي اولين گواهينامه 3 سال کافي خواهد بود و براي گواهينامه هاي بعدي مدت تجربه به نصف تقليل مي يابد.)



تبصره1: به منظور افزايش راندمان نيروي انساني متخصص صنعت در راستاي بکارگيري افراد آموزش ديده اجراي بند د فوق تا پايان سال 1384معتبر بوده و از 1/1/1385 صرفاً حائزين شرايط بندهاي الف،ب و ج مجاز به شرکت در آزمونهاي پايه مربوطه خواهند بود.



تبصره2: آموزشهاي مذکور، در بندهاي ج و د فوق بايد حداقل در رده 2 (level ii) برگزار گردد.



تبصره3: براي داوطلبان مذکور در بند د صرفاً ديپلم در رشته هاي رياضي، علوم تجربي ، مکانيک، برق ، الکترونيک و کامپيوتر قابل قبول خواهد بود.



تبصره 4: کليه افراد مشمول بند الف فوق و فارغ التحصيلان کارشناسي مهندسي تعمير و نگهداري هواپيما همچنين مجازند تا در آزمون پايه الکترونيک هواپيما شرکت نمايند. دارندگان مدرک کارداني تعمير و نگهداري هواپيما در صورتي مجازند در آزمون پايه الکتريک شرکت کنند که دوره تکميلي مربوطه به سيستمهاي الکتريکي و الکترونيکي ( بر اساس سيلابس مصوب اين دفتر) را گذرانده باشند.



تبصره 5: رده هاي مختلف آموزشي به ترتيب زير تقسيم بندي و ارزيابي مي گردند:



I- آموزشهاي رده يک LEVEL I: آشنائي با اصول کلي اجزاء يک موضوع مد نظر مي باشد. پس از اتمام اين آموزش دانشجو بايد با اصول کلي موضوع آشنا شده و بتواند در رابطه با اصول کلي موضوع توضيح دهد.



II- آموزشهاي رده 2 يا LEVEL II: دانش عمومي مربوطه به موضوع از نظر تئوري و عملي به دانشجو ارائه مي گردد به نحوي که دانشجو بتواند مطالب ارائه شده را به کار گيرد پس از فارغ التحصيلي دانشجو بايد قادر باشد تا اصول تئوري موضوع را بفهمد، با ارائه مثال موضوع را توضيح دهد، فرمولهاي فيزيکي و رياضي مربوطه را به کار گيرد، نقشه ها و طرحهاي مربوط به موضوع را تحليل کند و دانش خود را جهت انجام کارهاي عملي بر اساس دستورالعملهاي مربوط بکار گيرد.



III- آموزشهاي رده 3 يا LEVEL III: اطلاعات مفصل و مشروح از نظر تئوري و عملي مربوط به موضوع ارائه مي گردد توانائي بکارگيري همزمان و اجزاء مختلف مربوط به موضوع را به صورت منطقي در دانشجو ايجاد مي شود.



پس از فارغ التحصيلي دانشجو بايد قادر باشد تئوري موضوع را به طور کامل درک نموده و در رابطه با ديگر موضوعات آنرا تحليل کند، توضيحات مفصل راجع به اصول موضوع با ارائه مثال ارائه نمايد، فرمولهاي رياضي و فيزيکي مربوط به موضوع را بکار گيرد، نقشه ها و طرحهاي مربوط به موضوع را تعبير و تفسير و بکار گرفته و اصلاحات مورد نياز احتمالي را انجام دهد.




2- موفقيت در مصاحبه علمي – حضوري: پذيرفته شدگان آزمون کتبي لازم است تا در مصاحبه حضوري مربوط به موضوع که حداکثر تا يک ماه بعد از اعلام نتايج آزمون در محل استاندارد پرواز ( دفتر گواهينامه ، امتحانات و امور پزشکي) برگزار مي گردد موفقيت کسب نمايند و در صورت عدم موفقيت قبولي آزمون کتبي نيز کان لم يکن خواهد گرديد. اين مصاحبه صرفاً يکبار براي هر داوطلب در ساعت و تاريخ اعلامي برگزار خواهد گرديد.



3- داشتن تجربه کاري: اين موضوع صرفاً در رابطه با بند د بخش 2-1 مصداق دارد. تائيد اين تجربه به وسيله گواهي شرکت مربوطه و بررسي و تائيد کارشناسان ذيربط دفتر گواهينامه، امتحانات و امور پزشکي انجام گيرد.



4- صلاحيت پزشکي: متقاضي بايد تحت ارزيابي پزشکي از نوع کلاس خاص رده (special class "A") براي متقاضيان مکانيک و کلاس خاص رده "E" (special class "E") براي متقاضيان اويونيک قرار گرفته و احراز صلاحيت نمايد.



تبصره 1: شرايط احراز صلاحيت در ارزيابي پزشکي کلاس هاي مذکور در ضميمه شماره 1 در سایت سازمان درج گرديده است.



تبصره2: در صورت معتبر بودن صلاحيت پزشکي قبلي، متقاضي به ارزيابي پزشکي مجدد قبل از انقضاء اعتبار پزشکي قبلي نياز ندارد.



ب- اختيارات:



۱ـ دارندگان گواهينامه هاي پايه صرفاً مجازند تا جهت کسب تجربه مورد نياز به منظور شرکت در آزمونهاي تايپ فني مربوطه و تحت نظارت مسئولين ذيربط در صنعت اشتغال يابند. ضمناً اين افراد اجازه صدور مجوز ترخيص (REALEASE TO SERVICE) براي هواپيما به طور کلي و يا قطعات مربوط به آن را ندارند.



۲ـ در صورت احراز شرايط جهت دريافت گواهينامه از نوع(D) (CATEGORY D) مي تواند بر اساس اختيارات آن انجام وظيفه نمايد. شرايط دريافت اين گواهينامه در بخش بعدي (مجوز تايپ فني) توضيح داده شده است.



منبع : سايت سازمان هواپيمايي كشوري...   www.cao.ir 

---

 

الکترونیک هواپیما

بخش عمده‌ای از سیستم‌های زمینی که سلامت و ایمنی یک پرواز را تضمین می‌کنند، تجهیزات الکترونیکی هستند. افرادی که با این تجهیزات کار کرده و آنها را تعمیر می‌کنند باید علاوه بر آشنایی با الکترونیک عمومی، با الکترونیک تخصصی هواپیما نیز آشنا باشند؛ یعنی در سازمان هواپیمایی کشوری نیاز به تلفیقی از یک دوره الکترونیک عمومی با الکترونیک تخصصی است. در ضمن، این دوره آن‌قدر کوتاه نیست که بتوان به عنوان یک دوره کوتاه مدت، به فارغ‌التحصیلان کاردانی یا کارشناسی برق آموزش داد. از این رو، دورة تخصصی الکترونیک هواپیمایی در مقطع کاردانی و کارشناسی در وزارت علوم ارائه شده است و فارغ‌التحصیلان این رشته، با توجه به توان و تخصص خود، در سازمان هواپیمایی کشوری به کار گمارده می‌شوند.
دروس رشته الکترونیک هواپیمایی، به ویژه در مقطع کارشناسی، شباهت بسیاری به دروس رشته مهندسی برق گرایش مخابرات دارد؛ یعنی حدود 90% دروس این دو رشته مشابه است و 10 یا حداکثر 15 درصد از دروس نیز دروس تخصصی الکترونیک هواپیما مثل دوره‌های تخصصی ils، vor یا دوره‌های مقررات ناوبری است. به همین دلیل، فارغ‌التحصیل این رشته به غیر از صنعت هواپیمایی می‌تواند در صنعت مخابرات نیز مشغول به فعالیت شود.
توانایی‌های لازم :
توانایی‌های لازم برای این رشته مانند رشته اویونیک هواپیما است.
موقعیت شغلی در ایران :
سازمان هواپیمایی کشوری به تخصص‌ فارغ‌التحصیلان این رشته‌، نیاز بسیاری دارد.

مثلاً برای سیستم‌های زمینی که در فرودگاه‌ها نصب می‌شود یا نقاط کور داخل کشور مثل کویر که هواپیما از آنجا عبور می‌کند و باید بتواند موقعیت خود را در این مناطق نیز به فرودگاه گزارش کند،‌ نیاز به متخصصان الکترونیک هواپیما است؛ افرادی که به تعمیر، نگهداری و سرویس سیستم‌های الکترونیکی موجود می‌پردازند.
درس‌های این رشته در طول تحصیل :
دروس پایه:
ریاضی عمومی، ریاضی کاربردی،‌ فیزیک.
دروس اصلی و تخصصی:
مدار الکتریکی، الکترونیک، مدارهای منطقی، اندازه‌گیری الکتریکی، ماشین‌های الکتریکی، نقشه‌کشی صنعتی، برنامه‌نویسی کامپیوتر، اصول فرستنده و گیرنده، سیستم‌های کمک‌ناوبری، سیستم‌های مخابرات هواپیمایی، قوانین رادیویی، زبان تخصصی هواپیمایی، کارآموزی cns/atm (بسیاری از درس‌های این رشته همراه با آزمایشگاه است).

صنعت هواپیمایی

امروزه صنعت هواپیمایی همانند صنعت خودرو سازی روال عادی خود را طی می کند و با قدمتی که پیدا کرده ، هواپیما را به وسیله ای روزمره برای جابجایی مسافر و کالا تبدیل نموده است به موازات همین اتفاق تنوع خدمات و بکارگیری افراد در این صنعت نیز هر روز رو به رشد و توسعه است که یکی از این رشته ها کاردانی تعمیر و نگهداری هواپیما می باشد . مجموعه کاردان الکترونیک هواپیمایی یکی از مجموعه های آموزش عالی در دانشکده هواپیمایی کشوری می باشد که هدف آن تربیت افراد کاردان در زمینه های الکترونیک، مخابرات، کمک ناوبری و ... بوده و در تدوین برنامه درسی رعایت موارد زیر در نظر گرفته شده است:
الف- رعایت دستورالعملها و مقررات سازمانها بین المللی هواپیمایی کشوری (ایکائو) در امور هوانوردی.
ب- برنامه های آموزشی گروه فنی مهندسی (کمیته تخصصی برق) شورای عالی برنامه ریزی وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری.
ج- تجربیات کشورهای پیشرفته در صنعت هواپیمایی.
د- نیاز سازمان هواپیمایی کشوری.

طول دوره و شکل نظام:

•طول دوره مجموعه کاردانی الکترونیک هواپیمایی 5/2 سال است و برنامه درسی آن 5 ترم ارائه می شود و طول هر ترم برابر 17 هفته معادل یک و نیم سال تحصیلی است.
•ساعت تدریس هر واحد نظری 17 ساعت و هر واحد عملی 34 ساعت و هر واحد کارگاهی 51 ساعت است.

سطوح رشته

ردیف نام دانشگاه کاردانی کارشناسی ارشد دکترا
1 دانشکده صنعت هواپیمایی- وابسته به سازمان هواپیمایی *




درسهای رشته

ردیف نام درس
1 اصول فرستنده وگیرنده و آزمایشگاه
2 الکترونیک صنعتی
3 الکترونیک 1 و آزمایشگاه
4 الکترونیک 2 و آزمایشگاه
5 الکتریک و الکترونیک هواپیما
6 اندازه گیری الکتریکی
7 برنامه نویسی کامپیوتر 1
8 پروژه
9 تاسیسات و تجهیزات الکتریکی و کارگاه
10 تلفن و مراکز تلفنی
11 دستگاههای کمک ناوبری وآزمایشگاه
12 رسم فنی الکترونیک
13 ریاضی عمومی 1
14 ریاضیات کاربردی
15 زبان انگلیسی فنی 1
16 سیستمهای مخابرات هواپیمایی
17 فیزیک الکترونیک
18 فیزیک الکتریسیته و مغناطیس
19 فیزیک مکانیک
20 قوانین رادیویی
21 ماشینهای الکتریکی و آزمایشگاه
22 مدارهای الکتریکی 1 و آزمایشگاه
23 مدارهای الکتریکی 2 و آزمایشگاه
24 مدارهای منطقی و آزمایشگاه
25 کارآموزی

صنعت و بازار کار
کاردان الکترونیک هواپیما کسی است که اطلاعات و مهارتهای لازم جهت کار در صنعت هوانوردی را در محدوده ای مناسب کسب کرده و با استفاده از تکنیکها و رهنمودهایی که کارشناسان این رشته ارائه خواهند کرد قادر به انجام مسئولیتهای زیر باشد:

الف- نصب و راه اندازی (در محدوده ای معین) سیستمهای الکترونیکی، مخابراتی و کمک ناوبری
ب- تشخیص عیوب و تعمیر سیستمهای الکترونیکی، مخابراتی و کمک ناوبری و ناوبری
ج- سرویس و نگهداری سیستمهای الکترونیکی، مخابراتی و کمک ناوبری
بخش عمده‌ای از سیستم‌های زمینی كه سلامت و ایمنی یك پرواز را تضمین می‌كنند، تجهیزات الكترونیكی هستند. افرادی كه با این تجهیزات كار كرده و آنها را تعمیر می‌كنند باید علاوه بر آشنایی با الكترونیك عمومی، با الكترونیك تخصصی هواپیما نیز آشنا باشند؛ یعنی در سازمان هواپیمایی كشوری نیاز به تلفیقی از یك دوره الكترونیك عمومی با الكترونیك تخصصی است. در ضمن، این دوره آن‌قدر كوتاه نیست كه بتوان به عنوان یك دوره كوتاه مدت، به فارغ‌التحصیلان كاردانی یا كارشناسی برق آموزش داد. از این رو، دورة تخصصی الكترونیك هواپیمایی در مقطع كاردانی و كارشناسی در وزارت علوم ارائه شده است و فارغ‌التحصیلان این رشته، با توجه به توان و تخصص خود، در سازمان هواپیمایی كشوری به كار گمارده می‌شوند.
دروس رشته الكترونیك هواپیمایی، به ویژه در مقطع كارشناسی، شباهت بسیاری به دروس رشته مهندسی برق گرایش مخابرات دارد؛ یعنی حدود 90% دروس این دو رشته مشابه است و 10 یا حداكثر 15 درصد از دروس نیز دروس تخصصی الكترونیك هواپیما مثل دوره‌های تخصصی ILS، VOR یا دوره‌های مقررات ناوبری است. به همین دلیل، فارغ‌التحصیل این رشته به غیر از صنعت هواپیمایی می‌تواند در صنعت مخابرات نیز مشغول به فعالیت شود.

توانایی‌های لازم :
توانایی‌های لازم برای این رشته مانند رشته اویونیك هواپیما است.
موقعیت شغلی در ایران :
سازمان هواپیمایی كشوری به تخصص‌ فارغ‌التحصیلان این رشته‌، نیاز بسیاری دارد.
مثلاً برای سیستم‌های زمینی كه در فرودگاه‌ها نصب می‌شود یا نقاط كور داخل كشور مثل كویر كه هواپیما از آنجا عبور می‌كند و باید بتواند موقعیت خود را در این مناطق نیز به فرودگاه گزارش كند،‌ نیاز به متخصصان الكترونیك هواپیما است؛ افرادی كه به تعمیر، نگهداری و سرویس سیستم‌های الكترونیكی موجود می‌پردازند.
درس‌های این رشته در طول تحصیل :
دروس پایه:
ریاضی عمومی، ریاضی كاربردی،‌ فیزیك.
دروس اصلی و تخصصی:
مدار الكتریكی، الكترونیك، مدارهای منطقی، اندازه‌گیری الكتریكی، ماشین‌های الكتریكی، نقشه‌كشی صنعتی، برنامه‌نویسی كامپیوتر، اصول فرستنده و گیرنده، سیستم‌های كمك‌ناوبری، سیستم‌های مخابرات هواپیمایی، قوانین رادیویی، زبان تخصصی هواپیمایی، كارآموزی CNS/ATM (بسیاری از درس‌های این رشته همراه با آزمایشگاه است).

الكترونيك

 

الکترونیک

الکترونیک مطالعه و استفاده از وسائل الکتریکی ای می باشد که با کنترل جریان الکترون ها یا ذرات باردار الکتریکی دیگر در اسبابی مانند لامپ خلا و نیمه هادی ها کار می کنند. مطالعه محض چنین وسائلی ، شاخه ای از فیزیک است، حال آن که طراحی و ساخت مدارهای الکتریکی جزئی از رشته های مهندسی برق، الکترونیک و کامپیوتر می باشد.

سالهاست که واژه" الکترونیک" به طور مکرر در میان مردم استفاده می شود به طوریکه هر شخصی برداشت انفرادی خود را از این علم ویا موارد کاربردی آن مطرح می کند ، اما به صورت کلی عمدتا تعاریف و برداشتهایی که از این واژه عنوان می شود کامل نبوده و برداشتهای ظاهری عملا نمی تواند اهمیت و نفوذ روز افزون الکترونیک را در ارتباط باصنایع گوناگون بیان کند.

"الکترونیک" به طیف گسترده ای از الکتریسیته اطلاق می شود که با حرکت الکترونها در انواع مدارات نیمه هادی سر و کار دارد . اختراع ICها سبب آن شده است که دگر گونی های فراوانی در این علم پدیدار گشته و سیستمهای مدرن الکترونیکی از جمله مدارهای کنترل از راه دور ، ماهواره‌های فضایی ، رباتها و ... را پدید آورد.

در حال حاضر الکترونیک کلید فتح شگفتیهای جهان است و با تمام علوم و فنون موجود به نحوی پیوند خورده است . از وسائل ساده خانگی تا پیچیده ترین تکنیک های فضایی همه جا صحبت از تکنولوژی فراگیر الکترونیکی است و امروز صنعت مدرن بدون الکترونیک و تکنولوژی های وابسته به آن عملا مطرود و از کار افتاده است .

پیشرفت علم الکترونیک و وسعت حوزه عملکرد آن امروز بر همگان روشن است. علاوه بر وسائل الکترونیکی از جمله دستگاههای مخابراتی مثل رادیو ،تلویزیون ، ضبط صوت و تصویر ،انواع وسائل پزشکی ، صنعتی ،نظامی ، در دیگر وسائل غیر الکترونیکی هم ، کمتر وسیله ای را می توان یافت که الکترونیک در آن دخالتی نکرده باشد. از جمله در اتومبیل و صنایع حمل و نقل ، وسائل خانگی مثل ماشین لباسشوئی ،جاروبرقی و امثال آن نقش الکترونیک بسیار فعال و جالب توجه شده است.
با توجه به این مختصر می توان نتیجه گرفت که امروزه ، دیگر الکترونیک علم و یا تخصص ویژه افرا تحصیلکرده دانشگاهی و متخصصین این رشته نیست و بر همه افرادی که به نحوی با امور فنی درگیرند لازم است بفراخور حرفه خویش از این رشته اطلاعی داشته باشند.

مهندسان الکترونیک با خلق وعملکرد سیستمهای بسیار متنوعی سر وکار دارند که به منظور برآوردن نیازها و خواسته های جامعه طراحی می شوند. مهندسان الکترونیک در ایجاد ماشینهایی که تواناییهای بشر را در زمینه جسمی یاری و در زمینه محاسباتی افزایش می دهند نقش مهمی دارند . بخشی از طراحی و ایجاد سیستمهای الکترونیکی به توانایی ساخت مدلهای ریاضی اجزا و مدارهای الکتریکی بستگی دارد .برخی از مباحث پایه الکترونیک عبارتند از :

مدار های الکتریکی:

 

• المان های الکتریکی

1. مقاومت
2. خازن
3. سلف
4. ترانسفورماتور
5. دیود
6. ترانزیستور
7. IC
8. تقویت کننده های عملیاتی
9. مبدلها

 

نمایشگر اعداد دیجیتالی (seven segment)

الف-تعریف seven segment
1-ساعت دیجیتالی
2-ماشین حساب
3-ترازوی دیجیتالی